ΦΩΝΑΖΕΙ
Ο ΚΛΕΦΤΗΣ – ΝΑ ΦΟΒΗΘΕΙ Ο ΝΟΙΚΟΚΥΡΗΣ ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΣΤΗ ‘’«ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ»
«ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ» ΓΕΩΛΟΓΩΝ’’
ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ – ΝΑ ΦΟΒΗΘΕΙ Ο ΝΟΙΚΟΚΥΡΗΣ ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ‘’«ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ» «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ» ΓΕΩΛΟΓΩΝ’’
Συναδέλφισες και συνάδελφοι Γεωλόγοι
Εδώ ο κόσμος χάνεται… και η ‘’«ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ» «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ» ΓΕΩΛΟΓΩΝ’’, εξέδωσε διακήρυξη, στην οποία, προσπαθεί να επιχειρηματολογήσει για το πόσο όμορφος, αγγελικά πλασμένος είναι ο κόσμος γύρω μας, με τους συναδέλφους να πλέουν σε πελάγη ευτυχίας, έχοντας σαν αποκλειστικό πρόβλημα ζωής κα θανάτου να αντιμετωπίσουν το πώς θα αναχαιτίσουν τη «Μαχητική Αντίσταση Γεωλόγων».
Συνάδελφοι,
Σε μια εποχή που οι εργαζόμενοι κα ο λαός στενάζουν αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη μεταπολεμική αντιδραστική, οικονομική και κοινωνική ανατροπή που έχει συντελεστεί σε περίοδο ειρήνης, σε Ευρωπαϊκή χώρα, την ώρα που οι Γεωλόγοι δίνουμε αγώνα επιβίωσης, είναι τουλάχιστον γελοίο, η κλίκα ηγετίσκων της ΔΗΣΥ να προσπαθεί να κάνει συνδικαλισμό της εποχής της μεταπολίτευσης.
Η «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ» «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ», αποτελεί προσωποπαγή παράταξη, μιας χούφτας συμβούλων υπουργείων της υποτελούς στην τρόικα κυβέρνησης, πρακτορίσκων επιχειρηματικών συμφερόντων και επίδοξων λακέδων των πολυεθνικών που ορέγονται την καταλήστευση των υποδομών και του ορυκτού πλούτου της χώρας μας, αλλά και δυστυχώς «παράταξη» στην οποία κυριολεκτικά εκτίθενται ως υποψήφιοι ορισμένοι αξιόλογοι συνάδελφοι, των οποίων η συμμετοχή έστω και συμβολική (ρόλος μαϊντανού), θέλουμε να πιστεύουμε ότι οφείλεται σε εξαπάτηση από τους ηγετίσκους της «ΔΗΣΥ».
Οι ίδιοι οι οποίοι σήμερα απευθύνονται υποκριτικά «σε όλους του Δημοκρατικούς Γεωλόγους, ανεξάρτητα από πολιτικές επιλογές και κομματικές τοποθετήσεις» φορώντας την προβιά του ακομμάτιστου, πριν λίγα χρόνια, στις εποχές της «ανάπτυξης», της «χρυσής ολυμπιάδας» και του «εκσυγχρονισμού» χρησιμοποιούσαν τους γεωτεχνικούς συλλόγους (ΣΕΓ - ΕΓΕ – ΓΕΩΤΕΕ) ως ιμάντα κομματικής προπαγάνδας και προβολής της πολιτικής της εκάστοτε εξουσίας (κυρίως του ΠΑΣΟΚ και ολίγον της ΝΔ) ενάντια στα επαγγελματικά συμφέροντα των συναδέλφων, αλλά και ως ανελκυστήρα για κομματική ανέλιξη. Διαγκωνίζονταν μάλιστα να φωτογραφηθούν δίπλα στο «σιδερένιο», στον «Γιωργάκη» και στόλιζαν τα γραφεία τους σε δημόσιες υπηρεσίες με πράσινους ήλιους.